به تـابــــ های پـارکـــ کـه رسیـدیـمــ ...

تـو گفتـی: اولـــــ منــــــ

من هـمــ کـه روی حـرفـــِـ تـو حـرفــــ نمـی زدمـــ؛ گفتـمــ بـاشـه ...

نشستـــــ ...

منــــ هـمــ هـُلشــــ دادمــــ

حـالا نـوبتــــِـ منـــــ شـده بـود...

گفتــــ: بشین

نشستـمــ و زنجیــرهـا را محکـمــ گـرفتـمــ

آرامــ گفتـمـ: هـُل بـده دیگـه ...

بـرگشتـمــ ...

دیـدمــ کـه رفتـه استــــ !




باید کسی را پیدا کنم که دوستم داشته باشد ، آنقدر که یکی از این شب های لعنتی آغوشش

را برای من و یک دنیا خستگیم بگشاید ؛ هیچ نگوید و هیچ نپرسد فقط مرا در آغوش بگیرد بعد

همانجا بمیرم تا نبینم روزهای آینده را … روزی که دروغ میگوید ، روزی که دیگر دوستم ندارد ،

روزهایی که دیگر مرا در آغوش نمی گیرد و روزی که عاشق دیگری می شود !




 

خوش به حال ســـیندرلا

 

لنگه کفشـــش را جا گذاشت

 

یه لشـــکر آدم به دنبالـــش گشتن

 

ما دلـــــــــــــــــمان را جا میگذاریم

 

هیچکس از مــــــــــــــا سراغی نمیگیرد

 
انگار که هیچوقت نبوده ایـــــــــــــــــم






دنبال چه میگردی؟

فـــــــــــال ما گرفتن ندارد!

حالـــــــــــــمون مهم بود...

که تو ماهـــــــــرانه گرفتی.






قصـــــــــــــه بگو تا بخـــــــــــــــــــوابم


امشبــــــــــــ قصه آمدنت را می خواهم


میــــــــــــــــخوانی؟!





حســــــرت!

یعنی رو به رویــــــــم نشسته ای


و باز خیســـــی چشمـــانـــم را، 


آن دستمال خشک بی احساس پاک کنـــــد


حســــــرت!

یعنی شانه هایت دوش به دوشـــــــم باشد


اما نتوانــــم از دلتنگی به آن پناه ببـــــــرم


حســــــرت!

یعنی تــــو که در عین بـــــــــودنت


داشتنت را آرزو می کنــــــــم!